دانشمندان ژاپنی ماشین دوختی (در ابعاد میکرو) برای دوختن رشته­های

بلند DNA ساختند؛ که در واقع، روشی است منحصر به فرد برای دست­ورزی

رشته­های ظریف DNA بدون آنکه شکسته شوند!

اهمّیت موضوع زمانی معلوم میگردد که بدانیم، تشخیص بیماریهای ژنتیکی

همچون سندروم داون با استفاده از نشانگرهای ژنی (Probe) صورت میگیرد

که فقط به رشته­های به شدّت مشابه متّصل میشوند. پس از اتّصال، محلّ

قرارگیری نشانگر بواسطه فلورسانس معلوم میگردد و این امر به تشخیص

مشکل ژنتیکی کمک میکند؛ امّا، از آنجا که رشته­ها به شدّت پیچ و تاب

میخورند، دتکت (Detect) نشانگرها، معمولا فرآیند دشوار و زمان­بری

میباشد.

 در روش جدید، گروه پژوهشگران ژاپنی (از دانشگاههای کیوتو و توکیو)

موفّق به تولید و استفاده از قلّاب­های میکرونی­ای گشته­اند که بواسطه

بکارگیری آنها میتوان رشته­های DNA را با ظرافت، دقّت و مراقبت خاصّی

گرفته و باز کرد. برای کنترل قلّاب­های Z شکل از پرتو­های لیزری متمرکز

استفاده میشود؛ بدین ترتیب که، با بکاربردن لیزر در محلّ خاص و هدایت

قلّاب به آنجا، رشته DNA (که بواسطه شکل قلّاب توان خروج از آن را ندارد)

گرفته میشود ، لیزر به محلّ جدیدی تابیده میشود و قلّاب به سمت محلّ

جدید شروع به حرکت مینماید.

 به گفته مسئول پروژه، ” زمانی که با استفاده از قلّاب­ها و دوک­های

میکرونی رشته­های DNA را دست­ورزی مینمایید، امکان تعیین محلّ ژن، به

سادگی و با قدرت تفکیک فضایی (Spatial Resolution) به نسبت بالایی،

میسّر میگردد. دلیل ساخت و استفاده از دوک نیز مشابه با بکارگیری آن در

ماشین­های دوخت معمولی میباشد؛ جلوگیری از سردرگمی کلاف.“

 

منبع : سایت رسمی ژورنال Royal Society Of Chemistry

http://www.rsc.org/